۱۳۹۰ خرداد ۳۰, دوشنبه

یک هاهاهاهایکو


چنان در وطن تاریک‌اش می‌‌لرزید که شبتاب‌ها خندیدند: رسرو انجو

کاج کج اوج ها
بو بردم از آن تن‌ گریان
که کوه هم ساکن سنگ‌اش نیست

پ.حسینیشیگو شرنگاکی
نیبون‌شرنگیجی وحشیاما( ۱۶۳۸-۲۰۰۷)


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

از تور

از تورقِ تو تنهاست صدای تورق متن از تن و خانهِ تن و تنِ جهان نمانده مگر دست‌کیری که خودکار که خوره‌کام عشق را ورق می زند و...