۱۳۹۰ خرداد ۳۰, دوشنبه

یک هاهاهاهایکو


چنان در وطن تاریک‌اش می‌‌لرزید که شبتاب‌ها خندیدند: رسرو انجو

کاج کج اوج ها
بو بردم از آن تن‌ گریان
که کوه هم ساکن سنگ‌اش نیست

پ.حسینیشیگو شرنگاکی
نیبون‌شرنگیجی وحشیاما( ۱۶۳۸-۲۰۰۷)


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

سپس رضا هومن

دو ساعت پیش در تظاهرات خبرِ رضا را شنیدم، گیج شدم و آه پشتِ آه از نهادِ پشتِ نهادم برآمد به خانه که برگشتم عجیب شدم! ما از آغازِ مونت...