۱۳۹۲ مرداد ۲۹, سه‌شنبه

دمیده‌ای دمیده‌ای




دمیده‌ای
دمیده‌ای
در قلمرو طلوع خود
دمِ بزرگ را دیده‌ای
در دمِ بزرگ
به آهنگِ روزِ بی‌ کران
چمیده‌ای
چمیده‌ای
به باغِ بی‌ غروب رفته‌ای
از شاخه‌های بی‌ شمار
با سر‌انگشت‌های روشن‌ات
بوی شکوفه‌های سپید را چیده‌ای
نام‌های بسیارِ خود را
از دهان شکوفه‌های سپید
شنیده‌ای
شنیده‌ای
به میوه‌های شگفتِ خود
میوه‌های نابِ خود
رسیده‌ای
رسیده‌ای


۱۳۹۲ مرداد ۲۷, یکشنبه

کوره باد گنوگی تو سروم




بیچه روز سفر نبو شو؟
چه‌ادونوم!
بیچه راه ‌ای سر سفر کو؟
چه‌ادونوم!
بیچه موتی‌بو هلهله؟
چه‌ادونوم!
بیچه زمین‌ مو چر‌ناگره؟
چه‌ادونوم!
بیچه آسمون‌ مو ناچله؟
چه‌ادونوم!
بیچه چرخ‌اخوره تو سروم؟
چرخ‌اخوره چه‌ادونوم!
کوره باد گنوگی ای
 بیچه و ‌ای چه‌ادونوم
چرخ سر چاه اخوره
چرخ سر مست اخوره
چرخ هوشا اخوره سر موگ
چرخ سر بوف اخوره
کوره باد گنوگی تو سروم
ای بیچه و ‌ای چه‌ادونوم




چرا روز سفر شب نشد؟
چه می‌‌دانم!
چرا راه از سر سفر افتاد؟
چه می‌‌دانم!
چرا شیون شد هلهله؟
چه می‌‌دانم!
چرا زمینام نمی‌‌سوزد؟
چه می‌‌دانم!
چرا آسمانام نمی‌‌رمبد؟
چه می‌‌دانم!
چرا چرخ می‌‌خورد در سرم؟
چرخ می‌‌خورد چه می‌‌دانم!
گردباد دیوانه‌ای از
چرا و از چه می‌‌دانم
چرخ سر چاه می‌‌خورد
چرخ سر مست می‌‌خورد
چرخ هوشا می‌‌خورد سر نخل
چرخ سر بوف می‌‌خورد
گردباد دیوانه‌ای در سرم
از چرا و از چه می‌‌دانم



۱۳۹۲ مرداد ۲۵, جمعه

"موتیِ بی‌ بلِ نه روزه"





ننه نه روز بو
ننه نه روزه که رو زمین نهی
ننه نه روزه که سایه‌ت گمه
ننه نه شوه که ماه
بی‌ آینه‌یه
ننه نه شو و روزه که یو
تشنه‌ی تو‌یه
نون گشنه‌ی تو‌یه
دود تلخ
خمار سینه‌ی سحته ی تو‌یه
بی‌ چشم تو سرگردونه ننه اشک
ننه غم بی‌ دل تو یتیمه
ننه بی‌ تو زبون‌چوی سرده
که بگو ننه ندر‌ندر‌ندر ننه ندرت ببهوم
ننه جونوم ندرت ببو خدا ‌ای مو ندر تو بکنه
ننه ننه ننه اکده گفتت گفتت اکده که آکبت ندر همه بودی
ننه ‌ای کوربونی سوگ
ننه‌ای ندریِ خوندگ
حالا خدا ‌ای مو ندر تو بکنه
حالا نمک‌ای زمین روته
حالا الف‌ای آسمون کوته
حالا هوا خفه بوده
حالا یو اشکهته
آتش‌زیر پولگ خوته
بی‌ تو همه چی‌ بی‌ همه چی‌ بو
همه چی‌ بو هچی نبو
هچ‌همه چی‌ بو
ای عطر و رنگ خوشه‌وون
ای ننه‌ی ننه‌وون
ای باغِ بی‌ ننه‌وون‌زمین
ننه‌ی ماهیون‌کناتِ بایر
ننه‌ی مورگکون تشنه‌گشنه
ننه‌ی آهو‌ون‌آوسی که اترسن بزاین
گوچگون‌شون ندیدن مگه رنگ شیر درنده
موگون خشک ا نگاهِ تر تو دلخوشرن ننه
نگاه تو تو یه تا چش‌کار اکنه
برهوتِ برشته‌ی لوار و هوشا و
غبار و غوغا
علف‌چر‌رمه‌وون بی‌ صاحبر
نگاه تو پستون طبیعت‌ر
نگاه تو هلیلِ صبر‌ر
امیدِ سالون خشکر
صدای تو زمزمه‌کاوارِ بارشتون کدیمر
صدای تو صدای فراوونی‌یر
صدای بر و برکتر
صدای تو ستونِ استونِ بهار‌ر
سکفِ سفید برکر
پای بلندِ پایه‌یر
صدای تو زنده رودِ خونه‌یر
زندگی‌ روون جووونر
نگاه خروشتِ چشمه‌وونر
صدای تو شو‌خونه‌ی شهرزاد‌ر
هزار و یک کصوده‌ی زندگی‌ یر
ای بی‌ بل چه خالی‌ بو زمین بی‌ تو
زمین بی‌ تو خیالی بو‌ای بی‌ بل
ای بی‌ بل سوالی بو زمین بی‌ تو
زمین بی‌ تو محالی بووووووو
بو‌بو‌بووووووووووووووو
ای بی‌ بل
دگه مگه رو سر‌راه برم
دگه مگه رو رو و زانو راه برم
دگه مگه رو زمینی‌ که تو نیستی‌ سر‌بهلوم پا نبهوم
تو زیر زمین نهی ننه
زمین تو تو‌یه ننه
تو خوی‌زمین و آسمون‌تو مونی ننه
تو مونی ننه
ای ننه‌ی‌ سر تا پام
ننه‌ی چار‌مرگ
ننه‌ی پنج‌زندگی‌
ننه‌ی نو نه روزه‌م
گوچگک نازکوم
دحترکبی‌بی‌م
بی‌ بی‌ِ بیست و هشت جونِ کوچک و جوونِ شیرین
بی‌ بی‌ِ لالا‌خونِ زهرا
بی‌ بی‌ِ مهد‌جنبونِ متین
زنِ آوازِ استک‌گلوباوا‌م
بی‌ بی‌ِ دل زمین

ا‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی زینب بلاکشوم
ا‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی بی‌ بل خوشوم
تا زنده‌یوم زنده‌یی
هزار‌آبادِ نومون خشکی
صدای یوِ زندگی‌ یی
یو زندگی‌ صدایی
نفس‌هوایی‌
نظر‌خدایی
نامه‌ی تکوینی
نومِ اول و آخری
ای‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی سه حرفِ همیشه تر
ای‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ی سه همیشه‌ تازه
ن‌‌
ن‌‌
ه!
ن‌‌
ن‌‌
ه!


عکس: بی‌ بل با سلفونی که با هم حرف می‌‌زدیم.

۱۳۹۲ مرداد ۱۶, چهارشنبه

یاد بی‌ بل...یاد بی‌ بل...یاد‌های بسیارِ بی‌ بل با بی‌ بل بی‌ بی‌ بل



(سید زینب ضیا هاشمی‌-آغاز-باز‌آغاز)


دال مادر اگر بیفتد
مار شاخدار می‌‌آید
نیش می‌‌زند به ریشه‌ی رگ‌ها
از لهیب خاکستر خون
تن‌ تنور زهر می‌‌شود
دال مادر اگر بیفتد
دست‌ها در دعا بخار می‌‌شوند
دهان می‌‌افتد از فواره‌ی فریاد
در گودال حرف خاموش
دال مادر اگر بیفتد

........................................

می‌ گذشتی از دشت
کوه نگران‌ات بود
بین شن و سنگ‌خضرِ چمان‌ات
آب‌های زیرِ زمین را روشن می‌‌کرد
سایه‌ات به آفتاب معنی‌ می‌‌داد
آسمان با حضور تو خوش بود
می‌ گذشتی از دشت
دشت با تو می‌‌گذشت

................................

ما در مادر رود
مادر در ما خانه
آبِ پیر
آبِ آواره
خانه‌ی تشنه
خانه‌ی پاره


آنیتا آمد!

دمی پیش، مژده رسید که آنیتا دخترِ خواهرزاده‌ام مژده و محمدعلی، خواهرِ حلما، به جهان آمد با سزارین، و مادر(هنوز به هوش نیامده)و دختر هر ...