۱۳۹۴ اسفند ۲۶, چهارشنبه

با پای خود به پایان نرسم


به پروانه مقام

با پای خود به پایان نرسم
چندی بدوم با پا‌های پایان
میانِ دویدن بچمم
به سطحِ جاذبهِ غبار
آغازِ بی‌ پا
نشئهِ نقشهِ پروانه
بله! بله! بله!

۴ نظر:

  1. چندی بدوم ...
    هیچ سخنی قادر نیست میزان سپاس مرا بابت شعر منتقل کند به ناچار به تشکری ساده بسنده می کنم .
    ممنونم

    پاسخحذف
  2. ای انسا‌ناز! از همان روز‌های غمگسار‌ی شما با من در مرگِ مادرم، که شگفت‌ترین روز‌های مصیبت در زندگی‌-ام بودند دانستم که با انسانِ ناز و درست و درمانی سر و کار دارم! قدرِ محبت‌های بی‌ دریغ و انسانیتِ آرام و بخشاینده‌ات را می‌‌دانم‌ای پروانهِ والا مقام!

    پاسخحذف
  3. همدردی و غمگساری ،کوچکترین کاری ست که یک نفردر لحظات سختی نسبت به دوستش انجام میدهد و قدردانی اولین کاری ست که انسانها بزرگ یاد میگیرند و کوچک های همیشه پست مانده ، هرگز یاد نمیگیرند .
    بزرگید که برای کارِ ِ کوچک من،این چنین باشکوه قدردانی می کنید .
    باز هم سپاس.

    پاسخحذف
  4. بخشایندگی و مهربانی و استعداد والا‌ی دوستی کار‌های کوچکی نیستند‌ای پروانه‌جان!

    به فدای تو و مرام‌ات!

    پاسخحذف

کاکا، محمدعلی!

کاکا، محمدعلی،‌ای تو خواهش اکنم به نامِ ارواحِ رفتگان و امید و آرزوی زنده‌وون‌مون، تو یه روزون به شدت حساس، بنند سر جات و جلو سوراخ دهن ع...