۱۳۹۵ مرداد ۱, جمعه

جمهوری اذان


آنها بر منارهِ جمهوری اذان می‌‌خوانند
آنها پیشِ نمازِ دموکراسی می‌‌ایستند
آنها میّت‌ها را غسلِ جنایت می‌ دهند
آنها دوازده سالگی را سر می‌‌برند
الله اکبر می‌‌گویند
آنها جگرِ سربازِ می‌‌خورند
الله اکبر می‌‌گویند
آنها تجاوزِ حلا‌ل می‌‌کنند
الله اکبر می‌‌گویند
آنها سربِ داغ بر رقص می‌‌بارند
الله اکبر می‌‌گویند
آنها دو کیلومتر آدم زیر می‌‌گیرند
الله اکبر می‌‌گویند
آنها هر کار می‌‌کنند الله اکبر می‌‌گویند
آنها در ناتو سر به هم می‌‌آورند
اعلامیه می‌‌دهند
سر‌ها از کشور‌ها می‌‌افتند
اعلامیه می‌‌دهند
شهر‌ها بی‌ بال و پر می‌‌پرند
اعلامیه می‌‌دهند
آنها هر کار می‌‌کنند اعلامیه می‌‌دهند
آنها به آن یکی‌ آنها پول-علمِ جهاد-بمبِ کثیف-جوازِ قتل و غارت-خلیفه-موذنِ جمهوری
همه چیز می‌‌دهند می‌‌دهند می‌‌دهند می‌‌دهند می‌‌دهند
که هیچ چیز سر جای خود نماند
که بریزند بگریزند بخار شوند
سنگ‌ها از کوه‌ها از جنگل‌ها درخت‌ها آدم‌ها از سرزمین‌ها
یاد‌ها از تواریخِ ایامی که تصادفا همین فرصتکِ عمرِ ما بود
آنها افکار"هایشان" را پایین می‌‌کشند
آنها پایین‌هایشان را بالا می‌‌آورند
آنها حقیقت‌هایشان را کپه می‌‌کنند
آنها فرصتکهای ما را زیرِ کپه‌ها الله اکبر‌-اعلامیه-حقوقِ ما بشر‌ها
قصیده‌ها بلند‌گوز‌ها شقایق‌های کتبی‌ قایق‌های خمار
زیرِ همین کمپِ کابوس
گلی‌ تا دسته بر پشتِ شتر‌ی که خودش را از اذان انداخته بوی ناتو نگیرد
دفن می‌‌کنند و
اذان می‌‌خوانند و
دموکراسی می‌‌ایستند و
جنایت می‌ دهند و


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

کاکا، محمدعلی!

کاکا، محمدعلی،‌ای تو خواهش اکنم به نامِ ارواحِ رفتگان و امید و آرزوی زنده‌وون‌مون، تو یه روزون به شدت حساس، بنند سر جات و جلو سوراخ دهن ع...