۱۳۹۶ مرداد ۱۴, شنبه

تنها ت


تنها تو را می‌‌لیسم
کندویی که
‌خرس را می‌‌شاعر‌د

خروسی که خود را
در خروش‌اش
تا دوردستِ زمان می‌‌پرتابدم

تو را بر سر می‌‌گذارم
تاجِ سلاسل می‌‌شوم
شاه‌مغزان از کلیتوریسمانِ تو می‌‌آویزند

بوی تو می‌‌آید
از چهار‌گوشِ جهان
آوازهِ تو می‌‌تراود

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

که جنگل

که جنگل بیفتد روی سایه‌ای که درخت را می‌‌برد برخیزد سایهِ بیشمار‌پا بدود برود بلند بیفتد روی تمدنِ چوبی‌ای که هرگز از میز و تخت‌اش ...