سگی س

 سگی سنگی‌ می‌‌پایدم

کوهی بی‌ درنگ‌ام

می‌ کشد

اوجی ک

اوجی که نامِ تو انگیخت

پشت تو وا رفت

کوهی که در تو فرو ریخت

از تو فرا رفت

 

باز م

 باز مرگ

زیر خرمنی از گل

از خودش بو برد

 

که م

 که مرگ

زیر خرمنی از گل

خودش را می‌‌بوید

چاه ر

 چاه را بیار!

(حمق فاجعه

افتاده در

عمق فاجعه)

سطل را بکش!