‏نمایش پست‌ها با برچسب الشاعر الإيراني الكندي حسين شَرَنْغ. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب الشاعر الإيراني الكندي حسين شَرَنْغ. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۸ تیر ۱, شنبه

فستیوال جهانی شعر

امشب در فستیوال جهانی شعر، شعر‌خوانی داشتم.
با گروهی از شاعران کانادایی از رگ و ریشه‌های زبانی‌فرهنگی چند قاره.
این شعر‌خوانی، امروز، همزمان یا با فاصله‌های زمانی ناگزیر در صد و شصت کشور با این عنوان برگزار شد:
نه به جنگ!
صلح را در بر بکش!
امروز روز ملی بومیان("سرخپوستان")هم بود روزی بس ارجمند و بخشی بس گیرا از برنامه را هم دو سه شاعر و خواننده بومی ویژه کردند.
ویدئو‌هایی از این شب را قرنی دیگر همینجا پست خواهم کرد!
فاک جیهادی-دونالد ابو ایوانکا الامریکی!
آمین!



۱۳۹۷ تیر ۱۹, سه‌شنبه

۱۳۹۷ تیر ۱۳, چهارشنبه

آیا به را

آیا به راستی نوشتن اینقدر دشوار است که اگر چند ماهی یا بدتر از آن چند سالی دست از سایه‌رقصانی بکشی برای چند ماه، چند سال یا فجیع‌تر از آن برای همیشه به ناتوانی نویسشی گرفتار شده و با هیچ ویاگرایی دوباره توانا به قیر و قار نخواهی شد!
اگر در جنین پی به این رازِ شگرف برده بودم هرگز به دیوار‌نویسی بر تویهِ شکمِ مادرم نمی پرداختم و خودم را برای این جنونِ ساختگی تمرین نمی دادم!
چندی پیش نویسنده‌ای نوشته بود: می نویسم برای اینکه می ترسم اگر ننویسم نوشتن از یادم برود!
چه میمونِ خجسته‌ای!
اگر میمون‌های خجسته نوشتن را فراموش کنند ذوقِ ننوشتن از دست می افتد و آنکه گاهی ژنده‌ای از دست‌اش می جرقد از ملال پناه به جلق می برد!
کم ننویس!
همیشه ننویس!

مرا ب

  مرا برده‌ا‌ند و من هنوز اینجایم مرا مرده‌ا‌ند و من هنوز اینجایم مرا نصفه‌نیمه خورده‌ا‌ند و من هنوز اینجایم نگاه کن! برده‌مرده‌نصفه‌نیمه‌خو...