مسخِ "ر

 مسخِ "راستین"، زمانی‌ روی داد که آنچه که روزی کنهِ کون یکی‌ از ما شد و سپس همه ما را یکی‌ یکی‌ به کنفیکونی کنه‌کون کرد در یکی‌ از روز‌های کون‌کنه‌دارِ خارشکی به این کنایی‌باورِ نبوغ‌آمیز رسید که خود به وحدانیت، تجسمِ توحیدِ مثلِ همهِ ماست و ما ده‌ها میلیونِ ما هیچ نیستیم مگر کنه‌هایی‌ آویزان از کونِ متعالِ او، کونی‌ که هر گوزِ پند‌آموز‌ش شرحی مبسوط بر روزی از دنیای کثرت است.

در این جهانِ کون‌ها و کنه‌های ترنسِ ترنساندانتال،"برای همه شما دعا می‌‌کنم."

چه جای دهن به دهن‌شدن!

آمین!

شعر ک

شعر که می‌‌نویسم بوی غار می‌‌آید

غار که می‌‌نگاشتم بوی اتاقی‌ می‌‌آمد

که در آن همین شعر را می‌‌نویسم