گل‌ها و

 گل‌ها ویرانهِ تن را می‌‌پوشانند

بوی مرگ را می‌‌پوشند

گل‌ها وظیفه دارند

مرگ را رنگ کنند

بوی مرگ را بگیرند

گل‌ها همان برگی را

به مرگ می‌‌زنند

که مرگ به گل‌ها می‌‌زند

که شعر

از مَرگُل می‌‌خورد