کسی‌ ن

کسی‌ نیست

صندلی‌ نشسته

درخت ایستاده

از هوا

بوی پرِ تاریک

صدا‌ی نوشتن می‌‌آید

آنکه م

 

آنکه مرده در

حومهِ کلاغ بکارد

قاریان بر گورش

قرائتِ سیاه می پوشند

بویید روحِ غضنفر

پرترهِ اُرکیده را

چرا؟

-بووووووو ب

-بووووووو

بوووووووو

بوووووووو:

سپاس، ستم و جنگ و زلزله را

این جهان، جا‌ویرانه‌دانهِ من است

 

نمازِ شبِ بوف

زمین ک

 -زمین که می‌‌لرزد

از چه می‌‌ترسد؟

زیرِ آوار

کودکِ لرزان

از عروسک‌اش پرسید.