چشم‌هایی‌ ک

 چشم‌هایی‌ که از سنگ می‌‌چکیدند می‌‌دیدند

که کوه بی‌ سر

کورمال‌کورمال

از غروب پایین می‌‌رفت

کلاغی بر سپیداری

میان شمردنِ برف از

سنگام‌های تاریک می‌‌لرزید