هر مدی مدتی
دارد. پس از مدتی این مد نیز میگذرد. مدت، آبستن مدهاست. بترس از روزی که
آدمخواری با اتیکتهای شیک و آنتیک مد شود. چه سادهام! این مد بارها خودش را بازمد
کرد. تنها به قرن بیستم برگرد: ...ادامهی مد سیاهپوستسرخپوستخواری، مد ارمنیخواری،
مد یهودیخواری، مد فلسطینیخواری، مد بالکانیخواری، مد کردخواری( به سبک علی کیمیکال
و ابن عماش)، مد چچنیخواری، مد توتسیخواری، مد هوتوخواری، مد کونگلهخواری....ببخشیدای
شکمچرانان آلامد! رستوران آنجاست. من نه خوراکام نه خورهی مد!
۱۳۹۱ اسفند ۲۸, دوشنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
به ه
به هر چه پرداختم پر باختم مگر به پرواز پر ساختم از رویا بال زدم پریدم از خواب @sharangestaan
-
الان، دوستی، محسن شمس، ویدئویی برایم فرستاد، با چند خط تلخ، مبهوت. دیدم و تنام سیخزار شاخ شد. لینک آن را پایین همین نوشته میگذارم. رف...
-
دیو شدم دیو که دیوانه نگردم رودِ دد و دیوچه را خانه نگردم خیره شدم خیره که آیینه ببیند چهرهِ بیگانه و باگانه نگردم محو شدم محوِ تو و بو...
-
هاها هاها ها ها....پس تو از آن خوشگلباتربیتها هستیای بی خبربانو! ای عزیزک من! چرا نعمت روانپالای فحش را بر خودت حرام کرده ای...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر