اندازهِ کبوتری که افتاده تهِ خود
خورده آخرین تخمِ نژاد
تکانده تن از پر
شسته شانه از بال
زدوده رنگِ آسمان برای همیشه از یاد
از خودش تهی
پر از چاه
به هر چه پرداختم پر باختم مگر به پرواز پر ساختم از رویا بال زدم پریدم از خواب @sharangestaan
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر