به متین طوایف
بارانی از روزها هم این باغِ تاریک را
نوریاری نکرد
توفانِ بزرگِ روزگار
غرقِ اینجا شد
اینجا هر شاخهای غرقِ میوه است
هر میوهای شبی غرقِ خود
که میرسد
می افتد
روی تلی از شب
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
-
الان، دوستی، محسن شمس، ویدئویی برایم فرستاد، با چند خط تلخ، مبهوت. دیدم و تنام سیخزار شاخ شد. لینک آن را پایین همین نوشته میگذارم. رف... -
دیو شدم دیو که دیوانه نگردم رودِ دد و دیوچه را خانه نگردم خیره شدم خیره که آیینه ببیند چهرهِ بیگانه و باگانه نگردم محو شدم محوِ تو و بو... -
هاها هاها ها ها....پس تو از آن خوشگلباتربیتها هستیای بی خبربانو! ای عزیزک من! چرا نعمت روانپالای فحش را بر خودت حرام کرده ای...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر