گرد آ

گرد آتش همیشه آمده‌ا‌ند گرد

در دست‌ها و دهان‌هایشان

تکه‌های لذیذ خدایی داغ

بخار می‌ کند

جامی‌ از رگ جاودانگی

در میانه می‌‌گردد
چنان شادند که انگار
وعده‌ای دیگر 

خدایی دیگر

خورده‌نوشیده می‌‌شود

بی‌ آنکه کم شود
مویی از میانشان