چنان در وطن تاریکاش میلرزید که شبتابها خندیدند: رسرو انجو
کاج کج اوج ها
بو بردم از آن تن گریان
که کوه هم ساکن سنگاش نیست
پ.حسینیشیگو شرنگاکی
نیبونشرنگیجی وحشیاما( ۱۶۳۸-۲۰۰۷)
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
-
الان، دوستی، محسن شمس، ویدئویی برایم فرستاد، با چند خط تلخ، مبهوت. دیدم و تنام سیخزار شاخ شد. لینک آن را پایین همین نوشته میگذارم. رف... -
دیو شدم دیو که دیوانه نگردم رودِ دد و دیوچه را خانه نگردم خیره شدم خیره که آیینه ببیند چهرهِ بیگانه و باگانه نگردم محو شدم محوِ تو و بو... -
هاها هاها ها ها....پس تو از آن خوشگلباتربیتها هستیای بی خبربانو! ای عزیزک من! چرا نعمت روانپالای فحش را بر خودت حرام کرده ای...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر